NAD stoi instalacja Twarzą do Wisły. Podoba nam się przewrotność pomysłu Bąkowskiego. Stawia nad Wisłą mur. Ale nie po to żeby ograniczyć do niej dostęp, tylko żeby sprowokować do wyjrzenia za mur. Mur nie smuci, nie odpycha, ale skłania do zabawy. Zwłaszcza jeśli odkryjemy co jest po jego drugiej stronie...
- Na murze uwieczniona będzie postać pisząca słowa „Twarzą do Wisły”. To moja krytyczna ocena naszych prób oswajania rzeki. Ciągle nas od niej odgradza jakiś „mur”. Musimy się za niego dostać na sam brzeg. I tam zostać. Jak jedyni wierni rzece wędkarze, wpatrzeni nieruchomo i czujnie w jej nurt kryjący skarby złotej rybki – pisze Jacek Bąkowski w 2b.art.pl
Dopełnieniem instalacji Twarzą do Wisły jest pływająca W Wiśle rzeźba Rybak. Wykonana metodą taśmy klejącej, techniki stworzonej przez Marka Jenkinsa, pływa przyczepiona do barki nieopodal Mostu Świętokrzyskiego. Jacek Bąkowski zamienia się w Rybaka, żeby zrozumieć tych, których nie trzeba oswajać z Wisłą ani specjalnie zapraszać.
Megarecenzje zapraszają wszystkich NIErybaków nad Wisłę.
(fot. MR Krytyk)
Fajna akcja, choć z góry skazana na porażkę... Pamiętamy jak skończyły na przykład ogródki piwne. Tylko Rybacy są wierni rzece i zawsze do Wisły odwróceni twarzą.
OdpowiedzUsuń